|
05-02-2008, 08:01 PM
|
#1 (permalink) | ||||||||||
|
Tango
Bir ben, bir de bende kalan sen vardın gözyaşlarımla ıslattığım bu ıssız sokaklarda. İçimdeki isyanı, gözyaşlarını, tutkuyu, uçmak isteyen tutsak kelebeği bırakıyorum sana. Kelebeği özgür bırak ama.. Kahkülleri gözlerime giren siyah peruk, yanaklarımdan göz yaşlarımla süzülen siyah boyalar her yerime bulaşmıştı işte! ! Neyse ki başımdaki şapkadan çıkan ve yüzüme gizem katan bu siyah tüller gizliyor hislerimi. Aynı senin hislerini gizlediğin gibi. Sanki gökyüzü de benle birlikte ağlıyor bu gece. Sırtımda gezinen senin elin mi yoksa rüzgarın dokunuşlarımı bana. Hangi tango, neredeki milonga derken tanıdık bir müzik geldi Buenos Aires'in aşk dolu sokağından. Sanki yeni kar yağmış gibi bembeyazdı saçları, elleri titriyordu belki seksenindeydi yaşı.. Bizim şarkımızı çalıyordu. Bandoneonistlerin en yaşlısı olmalıydı. Başını öne eğmiş gözlerini kapamıştı. Belli ki birisini düşünüyordu benim gibi bu şarkıda.. Kayıtsız kalamadım, yoluma devam edemedim. Durdum yolun karşısında ve umurumda değildi beni ıslatan yağmur, yağmura karışan gözyaşı.. Gözlerini açtı, bir ara göz göze geldik. O birkaç saniye içinde neler anlattı bana. Yalnızlığını, sokakları, hayallerini, umutlarını, bir de giden sevgilinin arkasından dökülen gözyaşlarını.. Kafasını kaldırmıştı, belli ki o da ağlamıştı, bakışmalarımız devam ediyordu ve sanki şarkı hiç bitmiyordu. Bakakaldık birbirimize. Aynı dili konuşmuyorduk. Ne ben İspanyolca biliyordum, ne de o Türkçe..Ama her şeyi anlatmıştık birbirimize. Biliyordum en sevdiği kadının onu terk edip gittiğini ve bir daha gelmeyeceğini. Yanına gitmek istediğini ama bunun için ölmesi gerektiğini. O da biliyordu seni, anlamıştı. Gözlerime bakması yeterliydi. Şarkı bittiğinde yanındaki dostu başlamıştı yeni bir aşka.. O çalıyordu şimdi kendi sevdasını. Yaklaştı bana yaşlı bandoneonist. Kendisi gelmeden kokusu gelmişti bana. Gözlerinden akan yaşların bıraktığı izler hala belliydi yanaklarında. Titreyen ince uzun parmaklarıyla kavradı elimden. 'Hadi dans et benimle' dedi gözleriyle.. Sokaktaydık. İşte o karanlık, senle geçtiğimiz yolun tam ortasındaydık. Bizim şarkımız başladı yine. Elini belimden usulca kavradı. Sanki siyah beyaz filmin renkli tek karesiydik. Her şey yavaşlamıştı sanki. Dünya mı duruyordu, yoksa kalbim mi? Maestro dedi orkestra. Ellerimiz birleşti usulca.. Sessizdi dokunuşlar ama haykırıyordu duygularımız.. Bitiyordu şarkı, bitmeliydi tutkular. Gitmeliydim.. Orda kal yine geleceğim.. Dilek Sökmek |
||||||||||
|
|
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Normal
