Bedirxan

iKİ bin yıllık Kore tarihi içinde anarşist harekete ilham kaynağı olan birçok çiftçi ayaklanması olmuştu. 1894 yılında Japonya, Kore'yi Çin'den koruma bahanesiyle işgal etti. Kore'de anarşist hareket 1919 bağımsızlık savaşlarından sonra Çin'e sürgün edilenler ve Japonya'ya giden öğrenci ve işçiler arasında başladı. 2 milyon insanın örgütlendiği 3.1 Hareketi 1500 eylem düzenledi ve 7500 kişi öldü, 1600 kişi yaralandı, 700'den fazla ev ve 47 kilise hasar gördü.









Bu yüzyılın başlarında Japonya'da yönetici sınıf, emperyalist emellerini diğer ülkelere doğru yaymaya çalışırken içeride de herhangi bir ayaklanmayı şiddetle bastırıyordu. Japon anarşistleri emperyalizm karşıtı mücadelede etkin rol oynadılar. 1910'da Japonya'da önemli anarşist simalardan Kotoku Shusui "vatana ihanet"ten yargılanarak öldürüldü. 1905 ve 1917 Rus Devrimleri, 1918 Pirinç Ayaklanması ve 1919'da Kore kitlesel eylemlerinden Japon yönetici sınıfı rahatsız oldu. 3.1 Hareketi'in kanlı bir şekilde bastırılmasından sonra Japon patronlar, anarşistleri 1923 Tokyo depremiyle suçladılar. Japonya'da 6000'den fazla Koreli işçi sopalarla ve bambu mızraklarla öldürüldü. Bilinen bütün Japon ve Koreli anarşistler tutuklandı. Bağımsızlık hareketini örgütleyenlerden ve Tokyo "Kara İşçiler Topluluğu"nun kurucularından Koreli anarşistler Park Yeol ve karısı Kaneko Fumiko ölüme mahkum edildi. Birçok kişi de hapsedildi. Yönetici sınıf için depreme neden olma gerekçesiyle verilen cezalar utandırıcı olduğu için bu cezalar ömür boyu hapse çevrildi. Kaneko hapiste öldü ve Park II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar özgürlüğüne kavuşamadı.
Kore Anarşist Federasyonu Nisan 1924'te Çin'de kuruldu ve Kore Devrim Manifestosu'nu yayınladı. Manifesto'da "Japonya'nın hırsız politikasının halkımız için tehdit olduğunu açıklıyoruz ve emperyalist Japonya'yı devrimci anlamda yıkmanın hakkımız olduğunu düşünüyoruz" denildi. Yöneticilerin değiştirilmesinden daha fazlasının yapılması gereğinin vurgulandığı manifestoda sosyal bir devrimle politik bir devrim arasındaki fark anlatıldı. Federasyon Yeniden Ele Geçirme ve Adalet Bülteni gibi yayınlar yayınladı.
1928'de Koreli anarşistler Çin,Vietnam, Tayvan ve Japonya'dan anarşistlerle Doğu Anarşist Federasyonu'nu kurdular ve Dong-Bang (Doğu) adlı bir yayın yayınladılar. Doğu Federasyonu Manifesto'yu resmi programı olarak benimsedi. Manifesto'da ortaya konan ilkelerle donanarak ve 3.1 Hareketi'nin deneyimlerinden yararlanarak Japonya'daki işçi örgütlenmeleri ve "Vatana İhanet Davası" grupları Seul, Taegu, Pyongyang ve diğer alanlarda örgütlendiler. Kasım 1929'da Kore Anarşist Federasyonu her yerde örgütlenmeye başladı.
1925 Ekim'inde Kiho bölgesinde günlük Dong-a İlbo gazetesi Kara Bayrak Birliği'nin on üyesinin bir yıl hapis cezası aldığını duyurmuştu. Bir yıl sonra aynı gazete "Kore Devrim Manifestosu"na benzer bir manifesto ortaya koyduğu için yargılandı. 1929'da Dong-a İlbo gazetesi Kwangwon bölgesinde Icheon kasabasında Lee Eun-Song tarafından örgütlenen yüz kadar anarşistin bulunduğu gizli bir örgütten söz ediyordu. Chunju Sanatçı Hareketi'nin çoğu Japon polislerini hedefleyen anarşistlerden oluşuyordu. Buna yanıt olarak ulusal yapıyı bozmak için topluluklar örgütlemeye ölüm cezası getirildi.
1925 yılında Teagu'da Japonya'dan dönen sürgünler tarafından Gerçek ve Kardeşlik Birliği kuruldu. Devrimciler Birliği de harekete geçti ve Tokyo Kara Gençler Topluluğu'yla sürekli temasa geçti. Mançurya'da ve Japonya ve Çin'den sürgünler arasında örgütlenmeler vardı.
Kore Anarşist Federasyonu, 1929'daki kuruluşundan beri Mançurya'daki iki milyon Koreli arasında iyi kök salmıştı. Federasyonun baş örgütleyicilerinden Kim Jong-Jin Japon karşıtı gerillalara göre bir plan çizdi. Planın içeriğinde çiftçiler için gönüllü kolektifler, 18 yaşına kadar ücretsiz eğitim, yetişkinler için eğitim ve yetişkinler için silahlı eğitim vardı. Plan üzerine yoğun tartışmalar sürdü ve en sonunda "insanın kendiliğinden özgür iradesi temelli özgür federasyon ilkesi"ne göre anarşist bir plan kabul edildi. Üzerinde yeterince tartışılmayan zorluklardan biri anarşistleri karalayan Stalinistlerdi. Yu-Rim etrafındaki genç anarşistler ideolojiyi ideolojiyle yenmeyi istediler. Kim Jwa-Jin (Kore'nin Mahno'su olarak anılır) etrafındaki daha yaşlı Japon karşıtı gerillalar anarşizm için desteklerini ifade etmenin yeterli olacağını, gerçek politikanın gün ışığına çıkacağı "ulusal bağımsızlık" kazanılana kadar Stalinistleri göz ardı edebileceklerini savunuyorlardı.
1929'da Mançurya'nın önemli bölgelerinden Shimin'de anarşistler bir örgütlenme kurdular. Mançurya Halk Birliği tarafından kurulan bu yapılanma, amacını " Japonya'ya karşı savaşmak için Kore halkının bağımsız özyönetimli kooperatif sistemi" olarak tanımladı. Köy toplantılarından bölge ve alan konferanslarına giden federatif bir yapılanmaydı. Genel birlik bölgelerden ve alanlardan gelen temsilcilerden oluşuyordu. Genel Birlik tarım, eğitim, propaganda, finansman, askeri ilişkiler, toplumsal sağlık, gençlik ve genel ilişkiler üzerine çalışan ayrı birimler oluşturdu. Birlik savaş koşulları nedeniyle federasyonu farklı işletti. Ekipler atadı ve bunları yukarıdan aşağıya organize etti. Örgütlenme ve propaganda grupları köy meclislerinin ve komitelerinin oluşmasını sağlamak ve destek toplamak üzere harekete geçtiler. Bir köyde bir milyon kileden fazla üretim yapan bir pirinç değirmeni tüccarlara bağımlılıktan kurtulmak üzere yerel kooperatife dönüştürülüyordu. Bu gruplar her yerde iyi karşılanıyor ve büyük destek görüyordu.
Shimin'deki Japon karşıtı savaşçıların yerel yönetimi kendini feshetti ve Kore Halk Birliği'ne destek oldu. Anarşistlerin sayısı ve etkisi artmaya başlayınca Mançurya'daki Stalinistler ve Japonya taraftarı gruplar kendilerini tehdit altında hissettiler. 20 Ocak'ta Kim Jwa-Jin pirinç değirmenini tamir ederken öldürüldü.
Kore Anarşist Federasyonu, Haziran'da Pekin'deki toplantısında bütün gücünü Mançurya'ya taşımaya karar verdi ve KAF'tan anarşistler Kuzey Mançurya'ya yerleştiler. Federasyon içindeki kadın militanlar ajitasyon ve silah temininde aktif yer alıyorlardı.
1930'lardan sonra güneyden Japonlar ve kuzeyden SSCB'nin desteğiyle Stalinistler saldırdı. 1931'in başlarında SSCB, Mançurya'daki anarşist bölgelere intihar ve rehin alma timleri gönderiyordu. Kore Anarşist Federasyonu'nu ortadan kaldırırlarsa Kore Halk Birliği'ni de yok edebileceklerini düşünüyorlardı. 1931 yazında bölgedeki anarşistlerin çoğu öldürüldü ve her iki cephede de savaş korkunç boyutlara ulaştı. Anarşistler yeraltına inme kararı aldılar. Artık anarşist Shimin yoktu




Alinti