maron

Saplanınca sineye dilden fırlayan kurşun
Bir nazar alevlenip sineyi yakar oldu
Çoğaldı özlemlerim uzadı arşın arşın
Titretti yüreğimi bendimi yıkar oldu

Yar benden içeriydi candan özge canandı
Can kafeste bir kuştu çırpındıkça can yandı
İçti billur kaseden sevdalara uyandı
Güldeste’de goncalar yar gibi bakar oldu

Kor kızıl buklelerin açardı lüle lüle
Süzülüp omuzundan eşlik ederdi yele
Gamzendeki letafet haz düşürünce güle
Yürek asumanında yıldırım çakar oldu

Ela bir ışık seli karıştı yedi renge
Sırlar refakat etti gecedeki ahenge
Senle başladı hayat senle kuruldu denge
Gözlerimden nehirler deryana akar oldu

Kristaller sırlandı yangınlarda üşürken
Yüreğim çalkalandı neşeyi bölüşürken
Yalnızlığı çoğaltıp gurbete alışırken
Aşkın meçhul adresi sevdana çıkar oldu


Sevim Yakıcı